Home » Jubileusz 50-lecia Siedleckiej Szkoły Muzycznej

Jubileusz 50-lecia Siedleckiej Szkoły Muzycznej


Szanowni Państwo

W 1960 r. dzięki staraniom mojego zacnego poprzednika Konstantego Ryszarda Domagały Ministerstwo Kultury powołało do życia pierwszą w Siedlcach i całym regionie Państwową Szkołę Muzyczną I stopnia. Do tej pory na mapie Polski, w trójkącie Warszawa –Białystok – Lublin – nie było żadnej państwowej placówki, która objęłaby fachowym kształceniem dzieci i młodzież uzdolnioną muzycznie. W krótkim czasie szkoła muzyczna rozrosła się i dała początek innym placówkom tego typu: w Łosicach, Mińsku Mazowieckim i Łukowie. Dalsze starania Konstantego Domagały doprowadziły do powstania w Siedlcach w 1975 roku, Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia, która zaczęła kształcić zawodowych muzyków, oraz przygotowywać młodzież do podjęcia studiów w akademiach muzycznych w Polsce i za granicą. Siedlecka szkoła muzyczna przez lata swojego istnienia miała siedzibę w różnych budynkach będących własnością Miasta Siedlce, m.in.: w Pałacu Ogińskich, czy obecnych budynkach Publicznego Gimnazjum Nr 1. im. KEN i Urzędu Stanu Cywilnego w Siedlcach. Dzięki działaniom dyrektora Stanisława Zalecha pozyskano plac przy ul. Monte Cassino i rozpoczęto budowę nowego obiektu z przeznaczeniem dla ZSM w Siedlcach. Część dydaktyczną oddano do użytku w 2001 roku.
Dzisiaj, kiedy świętujemy jubileusz 50-lecia Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia w Siedlcach, oraz jubileusz 35-lecia powstania PSM II stopnia spoglądamy wstecz i z wdzięcznością patrzymy na pracę wszystkich osób, które dbały o to, aby Siedlce były wiodącym ośrodkiem szkolnictwa muzycznego: wspominamy byłych dyrektorów, nauczycieli i wszystkich pracowników Naszej Szkoły. Z dumą możemy powiedzieć, że wielu absolwentów odnosiło i odnosi sukcesy w zawodzie muzyka, wielu z nich powróciło do Siedlec i dzisiaj pracują jako nauczyciele w naszej placówce.
Dzień świętowania jubileuszu to także moment, w którym chcielibyśmy spojrzeć z nadzieją w przyszłość.
Po wielu staraniach udało się od tego roku wznowić inwestycję w celu dokończenia Sali Koncertowej w budynku ZSM przy ul. Podlaskiej 14. Prace budowlano-wykończeniowe mają trwać do 2012 r., i wtedy nasza szkoła zyska własną, profesjonalną salę koncertową, która jak mamy nadzieję będzie służyła w odkrywaniu piękna muzyki klasycznej. Pragnę tutaj podziękować wszystkim, którzy wsparli mnie w staraniach o uzyskanie środków z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na tę inwestycję i proszę o dalsze wsparcie w sfinalizowaniu tego trudnego zadania. Wierzę, że współpraca MKiDN z władzami Miasta Siedlce zaowocuje piękną i nowoczesną salą z odpowiednim parkingiem, która ułatwi mieszkańcom Siedlec i okolicy oraz artystom muzykom dostępność korzystania z oferty koncertowej i nagraniowej.
W ciągu ostatnich dziewięciu lat, kiedy Zespół Szkół Muzycznych w Siedlcach mieści się w nowym budynku, rozszerzył się znacznie zakres kształcenia muzycznego w naszej szkole. Powstały klasy: oboju, organów, altówki, kontrabasu, zaczęła na nowo działać orkiestra smyczkowa. Nasi uczniowie stale należą do grona laureatów przeglądów i konkursów muzycznych, a absolwenci z powodzeniem studiują na uczelniach muzycznych, odnosząc sukcesy na scenach Polski i za granicą. Jednym z realizowanych przez nas na co dzień istotnych celów kształcenia muzycznego jest wychowanie młodego pokolenia w duchu patriotyzmu i wartości, dzięki którym stają się oni elitą kulturalną polskiego społeczeństwa.
Pragnę serdecznie podziękować WSZYSTKIM pracownikom szkoły za ofiarną pracę nad kształtowaniem młodych muzyków, pracę, dzięki której każdy talent muzyczny znajduje w ZSM w Siedlcach warunki oraz motywację do rozwoju. Pragniemy ciągle rozwijać ofertę edukacyjną i stwarzać nowe miejsca dla kształcenia muzycznego tak, aby każde utalentowane muzycznie dziecko mogło skorzystać z nauki w naszej szkole. Mam nadzieję, że dzięki życzliwości i pomocy naszych przełożonych Zespół Szkół Muzycznych będzie nadal prężnie się rozwijał, i wpływał na kształt kultury Siedlec i regionu.
Dziękuję serdecznie wszystkim, którzy na co dzień współpracują z naszą szkołą, a szczególnie rodzicom i dziadkom naszych uczniów, wspierającym nas w różnorodny sposób.
Dziękuję tym, którzy wsparli nas w realizacji uroczystości jubileuszowych, szczególnie Władzom Duchownym i Świeckim oraz Darczyńcom. Dzięki Ich życzliwości możemy świętując dzisiaj Złoty Jubileusz podkreślić naszą obecność w środowisku siedleckim.
Wszystkich Państwa zapraszam na koncert w wykonaniu obecnych i byłych nauczycieli, uczniów oraz absolwentów NASZEJ SZKOŁY MUZYCZNEJ. Niech tony muzyki rozweselają nasze serca i motywują do działania na rzecz wielorakiego rozwoju naszego miasta, regionu i całej ojczyzny.
Michał Hołownia
Dyrektor Zespołu Szkół Muzycznych
w Siedlcach

PROGRAM KONCERTU JUBILEUSZOWEGO
 
Georg Friedrich Haendel(1685-1759)
Zadok the Priest
Mimo, iż twórczość religijna G. F. Haendla stanowiła do lat czterdziestych osiemnastego stulecia tylko marginalną część utworów Kompozytora z Halle, jego hymny napisane na koronację króla Jerzego II Hanowerskiego w roku 1727 do dzisiaj zachwycają swym pięknem, żywiołowością i charakterystyczną dla kompozytora fantazją muzyczną. Haendel odchodząc od tradycji swoich poprzedników, w czterech anthemach koronacyjnych zastąpił powagę, niedostępność i sakralność, typowymi dla jego oper: dynamiką, wartkością i radością. Z pewnością przez to muzyka Haendla przetrwała próbą czasu i weszła na stałe do repertuaru związanego z koronacją królów Angielskich.
Pierwszy hymn koronacyjny – Zadok the Priest nawiązuje w swoim tekście do fragmentu opisującego namaszczenie Salomona na króla Izraelskiego, o którym czytamy w II Księdze Królewskiej. Trudno nie oprzeć się wrażeniu, że kompozytor posłużył się w budowie utworu tak charakterystyczną dla muzyki baroku symboliką trynitarną, podobnie jak dwanaście lat później J.S. Bach w tematach Preludium i fugi Es-dur BWV 552. Fakt, że koronacja królów Anglii, od czasów Henryka VIII była aktem nie tylko państwowym, ale także religijnym (oficjalne uznanie głowy kościoła anglikańskiego) każe postrzegać pierwszy anthem koronacyjny Haendla, jako dzieło konfesyjne i głęboko religijne. Patrząc w ten sposób, pierwsza część Zadok the Priest, poprzedzona preludium odpowiada swoim monumentalizmem pierwszej Osobie Boskiej, druga utrzymana w metrum nieparzystym i cielesnym, tanecznym charakterze – Osobie Wcielonego Słowa. Wreszcie w trzeciej części poprzez koloraturowe partie chóru można odnaleźć symbolikę Ducha Św.
Zadok the Priest nie tylko do dzisiaj towarzyszy koronacjom monarchów brytyjskich, ale ciągle zachwyca swoim pięknem, ukrytym w dźwiękach związanych z parafrazą starotestamentalnego tekstu.
 
Tekst: Parafraza fragmentuPierwszej Księgi Królewskiej (1, 39-40)
Zadok, the Priest, and Nathan, the Prophet,     Sadok, kapłan i prorok Natan
anointed Solomon King;                                         namaścili Salomona na Króla,
and all the people rejoic’d, and said:                     a cały lud ciesząc się wołał:
God save the King, long live the King,                   Niech Bóg zachowa Króla przy długim życiu
may the King live for ever!                                    Niech Król żyje na wieki.
Amen! Alleluja!                                                       Amen! Alleluja!
   
Wykonawcy:
CHÓR i ORKIESTRA ZSM w Siedlcach
*   *   *   *   *
Joann Joachim Quantz (1697 –1773)
Triosonata in G
 
Adagio – Allegro – Adagio – Allegro
Johann Joachim Quantz przeszedł do historii przede wszystkim jako twórca muzyki fletowej, wśród której pozostawił po sobie ponad 200 sonat, 300 koncertów i wiele innych drobniejszych utworów, pisanych także na inne instrumenty, należących do kanonu szkolnego tak młodych flecistów, jak i wszystkich wykonujących muzykę późnego baroku. Quantz zasłynął jednak nie tylko jako kompozytor, mający także opinię “najlepszego flecisty Europy”, ale także jako teoretyk gry na flecie. Napisany przez niego w roku 1752 traktat Versuch einer Anweisung die Flöte traversiere zu spielen stanowi dzisiaj bogate źródło wiedzy o praktyce wykonawczej ówczesnej muzyki. Swoje utwory komponował w charakterystycznym dla okresu rokoko stylu galant, pozbawionym barokowego przepychu, dążącym do prostoty i elegancji, stylu, który miał muzyce przywrócić znamiona prostej przyjemności estetycznej wprowadzając w epokę klasycyzmu. W roku 1740 Quantz opuścił dwór Augusta II Mocnego i przeniósł się do Berlina, gdzie Fryderyk Wielki obdarzył go wielkim zaufaniem i przyjaźnią, a kompozytor odwdzięczając się pisał sonaty i koncerty dla rozmiłowanego w muzyce monarchy. Jednym z typowych dla kompozytora dzieł jest sonata triowa w tonacji G-dur, której pełny tytuł brzmi:

Sonata a tre voce – Violoncello ou Basson – Hautbois et Clavicembalo –
Del Sig. Quantz
 
Wykonawcy:
KRZYSZTOF KOT (obój) Urodził się w 1989 roku w Siedlcach. Od najmłodszych lat związany z muzyką chóralną, gdzie zaraził się zamiłowaniem do gry na instrumencie. W latach 2002-2009 był uczniem Szkoły Muzycznej I i II stopnia w Siedlcach w klasie oboju Stanisława Styczyńskiego, którą ukończył z wyróżnieniem. Podczas swojej edukacji brał udział w wielu koncertach i przesłuchaniach, m.in. VIII Spotkaniach Instrumentów Dętych w Warszawie, gdzie otrzymał wyróżnienie (2008), koncercie z okazji jubileuszu 30-lecia Szkoły Muzycznej I stopnia w Siedlcach (2005), 40-lecia Akademii Podlaskiej (2009) oraz Dni Siedlec pt. “Najpiękniejsze Siedleckie” (2010). Obecnie student II roku na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie oboju prof. Stanisława Malikowskiego i Filipa Woźniakowskiego.JOANNA POSIADAŁA (wiolonczela) Urodziła się w 1990 roku w Siedlcach. W wieku 13 lat rozpoczęła naukę gry na wiolonczeli w klasie Marioli Palczewskiej w Zespole Szkół Muzycznych w Siedlcach, kontynuując ją pod kierunkiem Romana Fesiuka. Występowała z Orkiestrą Smyczkową ZSM w Siedlcach, a także śpiewała w chórze szkolnym oraz Chórze Katedralnym im. ks. Alfreda Hoffmana w Siedlcach. Jest absolwentką II LO im. św. Królowej Jadwigi w Siedlcach. Obecnie uczennica klasy wiolonczeli prof. Jerzego Wołochowicza w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych Nr 2 im. F. Chopina w Warszawie.
TOMASZ WOJTUŚ(fortepian) Urodził się w 1978 roku w Łukowie. Edukację muzyczną rozpoczął w klasie fortepianu tamtejszej Szkoły Muzycznej I stopnia im. Mieczysława Karłowicza. Po jej ukończeniu, w latach 1993-1998 kontynuował naukę w PSM II stopnia w Siedlcach, w klasie fortepianu Ewy Hawryluk-Kamoli. W roku 2003 ukończył studia w Akademii Muzycznej w Krakowie na wydziale instrumentalnym, w klasie organów prof. Józefa Serafina. Uczestniczył w kursach mistrzowskich u m.in. Gui Boveta, Bruno Oberhammera, Daniela Rotha, Współpracuje z kameralistami i chórami. Od roku 2003 pracuje w ZSM w Siedlcach jako pedagog klasy organów i akompaniator. Jest także organistą Parafii Świętego Ducha w Siedlcach.
*   *   *   *   *
 
Wolfgang Amadeus Mozart (1756 – 1791)
Andante in C KV 315
Wolfgang Amadeus Mozartnależy do trójki klasyków wiedeńskich, a zarazem do największych geniuszy w historii muzyki. Był kompozytorem wszechstronnym i w każdej dziedzinie twórczości osiągał szczyty. Andante C-dur na flet i orkiestrę powstało w 1778 roku.
W tym czasie Mozart przebywał w Mannheim i podziwiał słynną na całą Europę orkiestrę. Słuchał gry znakomitych solistów m.in. świetnego flecisty Jana Wendlinga. Prawdopodobnie
z myślą o nim napisał oba koncerty na flet (w tym czasie powstał m.in. koncert fletowy G-dur KV 313). Flet był ulubionym instrumentem dętym okresu rokoko. Mozart jednak fletu nie lubił, choć nie odczuwa się tego słuchając utworów fletowych kompozytora. Ponieważ koncert KV 313 napisał Mozart na zamówienie grającego na flecie melomana i muzyka amatora Ferdynanda Dejeana (będącego z zawodu lekarzem), pierwotnie napisaną wolną część utrzymaną w tonacji D-dur, Mozart musiał prawdopodobnie zastąpić prostszym dla wykonawcy Andante w C-dur KV 315.
Wykonawcy:
WIOLETTA SKUP (flet) Ukończyła PSM I stopnia w Siedlcach w roku 1985, w klasie akordeonu Mirosława Barchwica, następnie kontynuowała naukę w szkole muzycznej II stopnia w klasie fletu Wojciecha Głuchowskiego i Marzeny Niciewicz. W roku 1991 rozpoczęła studia w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, na Wydziale Pedagogiki Instrumentalnej – specjalność flet, które ukończyła w roku 1996. Od roku 1989 pracuje w ZSM w Siedlcach jako nauczyciel klasy fletu oraz pełni funkcję Kierownika Sekcji Instrumentów Dętych i Akordeonu.
ORKIESTRA ZSM w Siedlcach
 
*   *   *   *   *
Franz Schubert (1797 – 1828)
Die Forelle, Kwintet fortepianowy A-dur op. 114
(Temat z wariacjami)
 
Twórczość Franciszka Schuberta kojarzono z rodzącym się romantyzmem. Schubert, podobnie jak Mozart miał ogromną potrzebę, a także łatwość i szybkość tworzenia. Jego pieśni śpiewał cały Wiedeń. Niektóre melodie z tych pieśni wykorzystał później w muzyce kameralnej. Typowym przykładem może być Forellen-Quintett A-dur op. 114 na fortepian, skrzypce, altówkę, wiolonczelę i kontrabas. Zdobył on ogromną popularność. IV cześć tego kwintetu – Andante – to wariacje na temat pieśni „Pstrąg”- stąd nazwa Forellen–Quintett. Utwór ten powstał w 1819 roku prawdopodobnie podczas wakacji. Według biografa Schuberta – Tadeusza Marka pierwsze pomysły tego kwintetu pojawiają się na statku w Linzu. Kompozytor patrzył na zmieniające się krajobrazy. „O zmierzchu, gdy nostalgia staje się najbardziej bolesna – zjawiają się pierwsze pomysły kwintetu. Ta muzyka narodziła się z zachwytu na błękitną panoramą górskich szczytów, zielonych hal, wartkich potoków i granatowych jezior”.
Tłumaczenie tekstu pieśni: J. Szamotulska
Opracowanie pieśni: ks. M. R. Szulik
Wykonawcy:
BARTOSZ GORZOWSKI, ŁUKASZ BIELAKtenor
MICHAŁ KIRYLUK, KAROL WIEWIÓRKAbaryton
DAMIAN SUCHOŻEBRSKI, KRYSTIAN GOTOWICKIbas
DANUTA ŻUREK (skrzypce) Pracuje od 2006 roku, jako nauczyciel gry na skrzypcach w ZSM w Siedlcach. W 1987 roku ukończyła studia w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie. Do roku 2006 pracowała w ZSM w Opolu. W tym czasie ukończyła kurs i otrzymała Certyfikat od European Suzuki Association jako nauczyciela 3 stopnia i wielokrotnie prowadziła seminaria zapoznające z metodą dr S. Suzuki. Zainicjowała i przygotowała organizacyjnie Spotkania Muzyczne pt. „Pogoń struny” – imprezę o zasięgu regionalnym, która po raz pierwszy odbyła się w 2009 r. w ZSM w Siedlcach. Do szerokiego obszaru jej aktywności artystycznej należy między innymi stworzenie kwartetu „Aleksandria”, który od roku 2008 wpisał się na stałe w krajobraz muzyczny Siedlec, a także stała współpraca z Orkiestrą Smyczkową ZSM w Siedlcach.
PIOTR GRABOWICZ (altówka) Ukończył Akademię Muzyczną im. F. Chopina w Warszawie w klasach: skrzypiec Z. Brzewskiego na Wydziale Pedagogiki Instrumentalnej oraz altówki I. Skrzypczaka na Wydziale Instrumentów Orkiestrowych. Przez wiele lat związany z orkiestrą Polskiego Radia i Telewizji w Warszawie, a później także Polską Orkiestrą Radiową i Orkiestrą Teatru Muzycznego Roma. Współpracował jako muzyk orkiestrowy i solista z wieloma zespołami min. Orkiestrą Królewskiej Opery w Liege (Belgia) i Nova Filharmonia Portuguesa (Lizbona). Od 2005 r. prowadzi klasy skrzypiec i altówki w Zespole Szkół Muzycznych w Siedlcach i Miejskiej Szkole Artystycznej w Mińsku Mazowieckim. Jest członkiem siedleckiego kwartetu smyczkowego „Aleksandria”
EDYTA KOĆ (wiolonczela) Urodziła się w 1973 r. w Siedlcach. W 1993 roku ukończyła PSM II stopnia w Siedlcach w klasie wiolonczeli Ireneusza Przeczewskiego. Absolwentka Filologii Polskiej w Wyższej Szkole Rolniczo–Pedagogicznej w Siedlcach, następnie Studiów Podyplomowych w dziedzinie Bankowości i Zarządzania Zasobami Ludzkimi w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Pracuje zawodowo jako C&EE HR Manager w Valmont Polska. Jest członkiem siedleckiego kwartetu smyczkowego „Aleksandria” oraz współpracuje w projektach muzycznych z Orkiestrą ZSM w Siedlcach.
MARCIN KRANC (kontrabas) Urodził się 1969 roku w Białymstoku. W 1990 roku ukończył szkołę muzyczną II stopnia w Białymstoku w klasie kontrabasu u prof. Leszka Sokołowskiego. Odbywał studia muzyczne w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie (dzisiejszy Uniwersytet Muzyczny) początkowo u prof. Andrzeja Mysińskiego, następnie kontynuował naukę u prof. Leszka Sokołowskiego. Od września 2010 roku związany z Zespołem Szkół Muzycznych w Siedlcach gdzie pracuje jako nauczyciel gry na kontrabasie.
ANNA BAJ (fortepian) Urodziła się 9 października 1983r. w Warszawie. Uczęszczała do ZSM w Siedlcach do klasy fortepianu Ewy Hawryluk Kamoli (1991-2002). Jest absolwentką Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie Filia w Białymstoku, w klasie fortepianu Witalisa Raczkiewicza (2002 – 2007). Od roku 2006 pracuje w ZSM w Siedlcach jako pedagog klasy fortepianu i akompaniator. Jest także członkiem Chóru Katedralnego im. ks. A. Hoffmana w Siedlcach.
*   *   *   *   *
Camille Saint-Saens (1835-1921)
Wedding Cake op. 76
Camille Saint-Saens rozpoczął karierę artystyczna jako pianista i organista, ale już w wieku 7 lat podjął pierwsze próby kompozytorskie. Tworzył w okresie przemian estetycznych i stylistycznych w muzyce. Działali wtedy jeszcze Berlioz, Liszt, Wagner, ale też Debussy i Strawiński. Trwałą pozycje jako kompozytor Saint-Saens zawdzięcza symfoniom i operze „Samson i Dalia”, ale pisał też utwory kameralne i fortepianowe. W swojej twórczości posługiwał się często stylizacją. Jako czynny pianista i organista odbywał liczne podróże do innych krajów (m.in. do Polski w 1877 r.), które nie osłabiały jego działalności twórczej, raczej inspirowały ją. W latach 70-tych i 80 tych XIX wieku Saint- Saens stworzył swe najważniejsze dzieła symfoniczne i kameralne. Wedding Cake Caprice – Valse wyd. w 1886 roku to rzadziej wykonywany utwór kompozytora, napisany na fortepian z towarzyszeniem instrumentów strunowych (avec acomp. d’instruments a cordes). Związany wirtuozowską partią fortepianu, orkiestrowy akompaniament wykorzystuje elementy walca, a całość tworzy żartobliwy obraz przyjęcia weselnego.
Wykonawcy:
AGNIESZKA SZULC-BRZYSKA (fortepian)Jest rodowitą Lublinianką. Ukończyła z wyróżnieniem Państwową Szkołę Muzyczna w klasie fortepianu Mieczysława Dawidowicza, a następnie studia w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie na Wydziale Klawesynu, Fortepianu i Organów w klasie fortepianu prof. Kazimierza Gierżoda oraz kameralistyki prof. Mai Nosowskiej. Podyplomowe studia z kameralistyki na Wydziale Fortepianu, Klawesynu i Organów Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie odbyła także u prof. Mai Nosowskiej. Brała udział w Mistrzowskich Kursach Interpretacji w Dusznikach-Zdroju pracując pod kierunkiem prof. Ryszarda Baksta, Tatiany Szebanowej, Jean-Claude`a van den Eyndena. Utwory Witolda Lutosławskiego opracowywała pod okiem samego Mistrza. Uczestniczyła w Międzynarodowym Kursie Pianistycznym w Villecroze we Francji, opracowując muzykę francuską pod kierunkiem prof. Oliviera Gardon. Otrzymuje nagrody dla pianisty na międzynarodowych kursach i konkursach muzycznych. Prowadzi również działalność artystyczną jako solista i kameralista. Na stałe współpracuje z Mariolą Zagojską współtworząc entuzjastycznie przyjmowane przedstawienia muzyczne, m.in. „Mój przyjaciel Chopin”, gdzie występuje w tytułowej roli. By nie zawężać swego repertuaru do sztandarowych pozycji, chętnie poszerza go o muzykę współczesną, sięgając do najnowszej twórczości kameralnej kompozytorów lubelskich. W 2009 wydała pierwszą monografię Andrzeja Nikodemowicza, a także z Katarzyna Dudą zarejestrowała dla firmy DUX kameralne utwory tego kompozytora. Będąc aktywnym muzykiem prowadzi szeroko zakrojoną działalność pedagogiczną, m.in. jako adiunkt w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W latach 2006-2007 była nauczycielem gry na fortepianie w ZSM w Siedlcach. Pod kierunkiem Agnieszki Schulz-Brzyskiej studenci i uczniowie występują z koncertami solowymi, kameralnymi, a także jako soliści z orkiestrą (Michał Leoniak dyplomant ZSM Siedlce 2007), zdobywają również nagrody na konkursach. Współpracuje na stałe z Orkiestrą Smyczkowa ZSM w Siedlcach. W roku 2010 uzyskała w Akademii Muzycznej w Krakowie stopień doktora habilitowanego sztuki muzycznej w dyscyplinie artystycznej instrumentalistyka.
ORKIESTRA ZSM w Siedlcach
 
*   *   *   *   *
PRZERWA

 
Jaques Offenbach (1819–1880)
Barkarola z Opowieści Hoffmana
Jacques Offenbach (Jakob Eberst) poświęcił całe swoje życie i swój talent muzyczny operetce, a jednak dziełem jego życia jest opera fantastyczna „Opowieści Hoffmana”. Urodzony jako dziewiąte dziecko, syn kantora i skrzypka jednej z synagog w Kolonii już w wieku czternastu lat pożegnał swoją żydowską rodzinę i wyjechał na studia w Konserwatorium Paryskim. Jako zdolny wiolonczelista zarabiał początkowo na życie w Opéra-Comique, a w wieku 31 lat został dyrygentem orkiestry paryskiego Théâtre Français, a pięć lat później otworzył własny Théâtre des Bouffes-Parisiens, dla którego napisał wiele swoich operetek odnoszących wielkie sukcesy w świecie paryskie burżuazji. Kwitnącą karierę Offenbacha i popyt na jego muzykę przerwała w 1870 r wojna niemiecko-francuska, która zmusiła kompozytora do emigracji i rzuciła w niepamięć jego twórczość. W 1877 r. Offenbach przystąpił do komponowania swojego ostatniego dzieła pt. Les Contes d’Hoffmann, którego premiera odbyła się rok po śmierci kompozytora. Opowieści Hoffmana to opera do libretta wziętego ze sztuki J. Barbiera i M. Carréa bazującej na kilku opowiadaniach E. T. A. Hoffmanna. Dzieło opowiada w sposób fantastyczny o historii miłości poety do trzech kobiet: Olimpii, Antonii i Giulietty, przy czym narratorem w operze jest postać Hoffmana. Barkarola z czwartego aktu (lub wersjach 3 aktowych – trzeciego) jest jednym z najbardziej znanych fragmentów opery. Muzyka rozpoczynająca ten akt obrazuje w sposób zmysłowy atmosferę przyjęcia w weneckim domu pięknej kurtyzany Giulietty, podczas którego odbywa się pełna bajkowych wizji rywalizacja o względy głównej bohaterki aktu.
Wykonawcy:
CHÓR ŻEŃSKI PSM II stopnia
ORKIESTRA ZSM w Siedlcach
 
*   *   *   *   *
 
Fryderyk Chopin (1810-1849)
Grande Polonaise Brillante précédé d’un Andante spianato, op. 22
Ed. B. Kominek
Fryderyk Chopin rozpoczął pracę nad utworem w 1830 roku, a pomysł na napisanie koncertującego dzieła z towarzyszeniem orkiestry zrodził się jeszcze przed wyjazdem z Warszawy. Wielki Polonez Es-dur został wydany w 1836 roku jako Grande Polonaise Brillante i opatrzony dedykacją dla baronowej d’ Este. Wydawca dołączył do niego skomponowane w 1834 r. Andante spianato. Andante spianato pełni rolę wstępu, introdukcji i kontrastuje z Polonezem, wykazując charakter nokturnowo-kołysankowy, a Chopin często, podczas koncertów wykonywał tylko tę część dzieła. Wielki Polonez to ostatni utwór fortepianowy Chopina w stylu brillant. Jest on popisem brawury i wirtuozerii pianistycznej, której towarzyszy niezbyt rozbudowany akompaniament orkiestrowy.
 
Wykonawcy:
JOANNA RÓŻEWSKA (fortepian) urodziła się w 1988. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku 8 lat. Uczęszczała do Państwowej Szkoły Muzycznej I st. (klasa fortepianu Iwony Domańskiej) i Państwowej Szkoły Muzycznej II st. (klasa fortepianu Krzysztofa Rynkiewicza, później prof. Elżbiety Tarnawskiej) w Siedlcach. Obecnie jest studentką III roku Uniwersytetu Muzycznego im. F. Chopina w Warszawie w klasie fortepianu prof. Elżbiety Tarnawskiej. Jest laureatką wielu konkursów pianistycznych o zasięgu krajowym i międzynarodowym. Występowała także w renomowanych salach koncertowych Polski i Europy. Joanna Różewska była stypendystką Ministra Kultury, Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci oraz Prezydenta Miasta Siedlce. W 2010 roku była uczestniczką XVI Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. F. Chopina.
ORKIESTRA ZSM w Siedlcach
*   *   *   *   *
Johannes Brahms (1833-1897)
Liebesliederop.52
 
Johannes Brahms należy do najbardziej popularnych kompozytorów XIX wieku. Wcześnie rozwinął się jego talent muzyczny. Zaczął komponować w wieku 12 lat. Kiedy napisał Liebeslieder-Walzer miał już ugruntowaną pozycję jako wybitny przedstawiciel niemieckiej muzyki. Liebeslieder-Walzer op. 52 to suita złożona z 18 walców, napisanych do tekstów poezji ludowej, porzekadeł i przysłów ”Polydora” G.F. Daumera. Liebeslieder przeznaczone są na fortepian na 4 ręce i kwartet wokalny. Walce te powstawały spontanicznie. Były odblaskiem uczuć kompozytora do Julii Schumann, Klary i Roberta Schumannów. Kompozytor chciał być blisko Julii i będąc zakochany stworzył suitę walców. Sam Brahms pisał o nich: ”Muszę wyznać, że po raz pierwszy uśmiechnąłem się na widok mojego utworu wydrukowanego”. Pełne z jednej strony wigoru, z drugiej zaś liryki utrzymane w typowej dla kompozytora harmonii walce miłosne, odniosły tak wielki sukces, iż kompozytor zdecydował się na napisanie drugiego zbioru Liebeslieder op. 65.
Wykonawcy:
CHÓR ZSM w Siedlcach
Agnieszka Szulc-Brzyskafortepian
Anna Bajfortepian
Nr 1.: Rede Mädchen alzuliebes,                        Powiedz dziewczę ukochane
das mir in die Brust die kühle,                              Co w me piersi lodu kamień
hat geschleudert mit dem Blicke                           dziś cisnęłaś swym spojrzeniem,
Diese wilden Glutgefühle!                                     pełnym dzikich uczuć drgnieniem.
Willst du nicht dein Herz erweichen;                    Czyliż nie chcesz rozgrzać serca
willst du eine Überfromme,                                   i świętoszką zostać wiecznie,
Rasten ohne traute Wonne,                                    bez rozkoszy pozostając?
Oder willst du dass ich komme?                           Czy też chcesz mnie widzieć wreszcie?
Rasten ohne traute Wonne,                                    Pozostawać bez rozkoszy
Nicht so bitter will ich büsen                                  nie chcę jako pokutnica.
Komme nur du schwarzes Auge                           Przybądź więc o czarnooki
Komme wenn die Sterne grüssen.                          z gwiazd westchnieniem, w blask księżyca.
Nr 2.: Am Gesteine rauscht die Flut                Po kamieniach potok szumi
heftig angetrieben                                                  wielce poruszony,
Wer da nich zu seufzen weiss                              Kto się wzdychać nie nauczył
lernt es unter’m Lieben                                          pozna to w miłości
Nr.: 9 Am Donau Strande                                  Nad brzegiem Dunaju
Da steht ein Haus                                                 tam jest dom nieduży,
Da schaut ein rosiges Mädchen aus                     skąd dziewczę wygląda jak piękny kwiat róży.
Das Mädchen ist wohl gut gehegt                        Jest dobrze strzeżona ta piękna dziewczyna
Zehn eiserne Riegel sind vor die Türe gelegt